فراقش را تحملّی نیست

دیشب به طور اتفاقی بخشی از دقایق پایانی انیمیشن ستودنی Wall-E را دیدم. میدونی از آن دسته انیمیشنهایی هست که از زمان خودش جلوتر بوده و هرچه بیشتر زمان میگذره بیشتر به ارزشش پی میبرم. زمانی که این انیمیشن را در ذهن مرور میکردم این فکر در ذهنم تکرار میشد که اگر قرار باشه انسانها به دست تکنولوژی یا هوش مصنوعی نابود بشند لزوماً قرار نیست که یک هوش برتر الکترونیکی که خودش، خودش را برنامه ریزی کنه و تصمیم به نابودی انسان بگیره ظهور کنه؛ بلکه انسان با گذشت زمان و در دسترس بودن همهچیز کمتر از مغزش کار م...

ادامه مطلب